فارسی
عربی
انگلیسیمقایسه علائم شوری و نماتد
تفاوت علائم شوری و آلودگی به نماتد در گیاه
| شاخص | علائم شوری (Salt Stress) | علائم نماتد (Nematode-Induced) |
|---|---|---|
| علائم ریشهای | آسیب عمومی، اختلال در رشد ساقه | گالهای ریشهای، ضایعات نکروتیک، تغییر شکل واضح |
| توزیع علائم در مزرعه | اغلب یکدست و گسترده | معمولاً نامنظم، لکههای مشخص در مزرعه |
| زردی و پژمردگی برگها | معمولاً در نوک و حاشیه، ناشی از مسمومیت یونی | ناشی از مشکل ریشهای، ممکن است در شرایط مرطوب هم رخ دهد |
| کاهش رشد | پیشرونده، بهویژه در تجمع نمک شدت میگیرد | معمولاً شدیدتر و مرتبط با آسیب ساختاری ریشه |
| آسیب ثانویه به ریشه | کمتر شناختهشده | شایع، شرایط را برای قارچها و باکتریها فراهم میکند |
| تغییرات فیزیولوژیک | شامل بسته شدن روزنه، کاهش کلروفیل، اختلال فتوسنتز | ناشی از ترشحها و تغییر عملکرد ریشه |
علائم ناشی از شوری خاک و آلودگی به نماتد در نگاه اول مشابه هستند، اما تفاوتهای مهمی دارند. در شرایط شوری، تجمع یونهای سدیم و کلر باعث نکروزیس در لبه یا نوک برگها، زردی برگهای مسن و کاهش تدریجی رشد گیاه میشود. شوری خاک از طریق بستن روزنهها باعث کاهش فتوسنتز میشود، و معمولاً میتوان این اثر را بهصورت یکنواخت در مزرعه مشاهده کرد.(Munns & Tester, 2008; Chaves et al., 2009).
در مقابل، نماتدهای مولد زخم و ریشهگرهی مانند Meloidogyne spp. و Pratylenchus spp. با ایجاد گال و زخمهای نکروتیک در ریشه، توانایی گیاه در جذب آب و مواد غذایی را کاهش میدهند. خسارت نماتد مولد زخم و ریشهگرهی بر روی ریشه باعث زردی برگ، پژمردگی نامنظم و کاهش رشد میشود، حتی اگر خاک از نظر رطوبتی کافی باشد. نماتدها معمولاً باعث ایجاد لکههای پراکنده در مزرعه میشوند و اغلب آلودگیهای ثانویه قارچی یا باکتریایی را همراه دارند (Williamson & Gleason, 2003; FAO, 2013).
